De afgelopen week was er veel te doen over de zogeheten ´Edelweiss-route´, een legale methode om successierechten te ontwijken. Een motie van Groen Links en de SP om deze route te sluiten is opgenomen en aangenomen in het Belastingplan 2011.

Alhoewel het marketingtechnisch gezien een goede manier is om de belastingmoraal te verhogen, snijdt de motie fiscaal gezien geen hout. De omvang van het vermogen dat via de Edelweiss-route ontweken wordt, is volledig onbekend.

Een eervolle vermelding voor duimzuigen gaat naar SP-Kamerlid Farshad Bashir, die stelt dat: “”Naar schatting alleen al in Zwitserland voor minstens 20 miljard euro zwart geld is gestald. Door dit belastinglek (deels) te dichten, laten we miljonairs en miljardairs ook hun deel van de belasting betalen’.

De kans dat er daadwerkelijk belasting betaald gaat worden door een wetswijziging, is echter miniem. De Edelweiss-route leent zich juist bij uitstek voor wijzigingen in een later stadium. Normaal gesproken werkt het als volgt:

• Een vermogende Nederlanders vertrekt naar Zwitserland waar hij spoedig komt te overlijden. De Nederlandse fiscus kan tot tien jaar na diens emigratie een claim leggen voor de successierechten.
• Een Zwitserse notaris handelt de erfenis af maar verzwijgt het vermogen voor zowel de Nederlandse fiscus als de erfgenamen.
• Na twaalf jaar is de claim voor de successierechten verjaard en krijgen de nazaten hun aandeel in de erfenis.

Het plan van Groenlinks en de SP maakt de erfgenamen verantwoordelijk voor de belastingaangifte, in plaats van de notaris. De partijen vergeten dat er echter diverse wegen zijn die naar Rome leiden.

De wetswijziging raakt alleen erfgenamen die nog wachten op hun geld totdat de successierechten verjaard zijn. Zij zijn alleen juridisch gezien ontwetend, in de praktijk weten zij hoogstwaarschijnlijk hoe de vork in de steel zit, en kunnen zij de notaris opdracht geven om de erfenis op een andere manier onder te brengen. De fiscus krijgt hoe dan ook het nakijken, en terecht.

meer opties