Werkgevers en fiscalisten zijn niet te spreken over de manier waarop staatssecretaris Jan Kees de Jager van Financiën de regeling van vergoedingen en verstrekkingen voor werknemers wil vereenvoudigen. Op een groot aantal punten bestaan onduidelijkheden en voor veel bedrijven kan de nieuwe aanpak een forse lastenverzwaring betekenen, is de kritiek van werkgeversorganisaties VNO-NCW plus MKB Nederland en de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (NOB).

De Jager stelt voor om drastisch te snoeien in de 29 regelingen die er nu bestaan over vergoedingen en verstrekkingen voor werknemers. De grote bulk wordt vervangen door een ‘forfait’ van 1,5% van de loonsom van het bedrijf. Voor een vergoeding daarboven geldt een eindtarief van 80%.

Lastenverzwaring
De werkgeversorganisaties hebben berekend dat dit voorstel een financiële lastenverzwaring van meer dan 1 miljard euro per jaar inhoudt. Zij beschouwen de plannen als een aftopping van de huidige mogelijkheden om vergoedingen en verstrekkingen onbelast te doen. Van een forfait is bovendien geen sprake omdat bij vergoedingen van minder dan 1,5% van de loonsom het ongebruikte deel niet aan de werkgever toevalt.

De werkgeverslobby hekelt het rapport van onderzoeksbureau EIM. De conclusies stoelen op een gemiddeld bedrag per doorsnee werknemer. Er bestaan echter grote variaties tussen sectoren, bedrijven en individuele werknemers per bedrijf.

De NOB constateert dat onder de nieuwe regeling zaken die voorheen buiten de beloningssfeer vielen, zoals de fruitmand bij ziekte en de rouwkrans bij overlijden, nu wel moeten worden meegenomen. Het doel, een flinke vermindering van de administratieve lasten, lijkt dus niet haalbaar.

Een ander voorbeeld van lastenverzwaring dat de NOB geeft, is zo mogelijk nog navranter. De werknemer die relaties uitnodigt voor de lunch, zal onder de nieuwe regeling de lunchrekening moeten splitsen in onbelaste ‘intermediaire kosten’ voor rekening van de werkgever en maaltijdkosten voor de werknemer die wel als werkkosten worden beschouwd. Dat vereist ‘een geheel andere wijze van administratie van de kosten’, zo betoogt de NOB. Van versimpeling is in dat geval geen sprake.

Praktijkvoorbeeld
Neem een mkb-onderneming met een loonsom van €213.600 en zes werknemers. Allen krijgen een fitnessabonnement van€30 per maand. Voor drie van hen is thuis een werkplek ingericht à €1500 per persoon. Afschrijving hierop €300 per jaar. Ieder ontvangt voor representatie euro 45 per maand. Ten slotte is er jaarlijks een personeelsfeest dat €1500 kost. Onder de huidige regels is dit alles onbelast. In het nieuwe regime is €3204 (1,5% van de loonsom) belastingvrij. De totale kosten voor de €3677.

Bron: FD.nl

In reactie laat het ministerie van financiën weten:

“De regeling is juist berekend als lastenneutraal op basis van alle beschikbare informatie. Op basis van onafhankelijk EIM-onderzoek en gegevens van de Belastingdienst is tot het voorgestelde forfait gekomen. Mocht het bedrijfsleven andere cijfers hebben, dan is Financiën uiteraard bereid hiernaar te kijken. Overigens ontbreekt in het artikel een onderbouwing voor de geclaimde lastenverzwaring.

Rekenvoorbeeld
In het rekenvoorbeeld krijgen alle werknemers van het bedrijf een representatie/fitnessvergoeding. Volgens het EIM daarentegen geeft gemiddeld geeft 31,7% van de werkgevers aan 7,7% van de werknemers een representatievergoeding. Terwijl gemiddeld 3% van de werkgevers een fitnessvergoeding geeft aan 3% van de werknemers. Op basis van deze cijfers is het rekenvoorbeeld vooral een theoretische benadering te noemen.

Bovendien komen vrijwel alle fitnessvergoedingen in Nederland niet voor rekening van de werkgever, maar via het inleveren van belast loon. Daarmee waren ze budgettair neutraal voor de werkgever. Dat kan straks nog steeds: de werkgever kan de werknemer daarvoor belast loon laten inleveren.

Rouwkransen en fruitmanden
Een fruitmand bij ziekte van een werknemer of een rouwkrans na overlijden gaan in tegenstelling tot wat het artikel meldt niet tot het loon behoren.

Intermediaire kosten en etentjes
Het voorbeeld van het NOB, door het FD als “navrant” bestempeld, klopt niet. Intermediaire kosten zijn kosten, die een werknemer voorschiet. Hier verandert niets aan. Wanneer een werknemer deelneemt aan bijvoorbeeld een etentje met cliënten, zijn de kosten zuiver intermediaire kosten. De kosten van het etentje van de medewerker zijn “verblijfskosten”. Deze kosten zijn gericht vrijgesteld in de nieuwe werkkostenregeling. De rekening van het gehele etentje blijft dus buiten de forfaitaire ruimte.”

Naschrift van de redactie:

De reactie van het ministerie weerlegt veel van de argumenten opgeworpen door VN)-NCW, MKB-Nederland en de NOB. Dat neemt niet weg dat de regeling veel onduidelijkheden geeft, en alsnog nadelig uit kan vallen voor bepaalde sectoren. Daarnaast blijft het argument dat van een forfait geen sprake is gehandhaafd.