Terwijl in het overgrote deel van de wereld de banken op zwart zaad zitten, is Libanon daarentegen onbezorgd over de crisis. De banken zitten ruim in de reserves, met dank aan een visionaire centrale bankier.

In ons moderne bancaire systeem mogen banken vele malen meer geld uitlenen dan dat ze daadwerkelijk hebben. Dat gaat als volgt: wanneer iemand geld bij een bank deponeert, laten we zeggen 100 euro, dan mag de bank hiervan een groot deel uitlenen. Deze lening komt in de meeste gevallen terecht op een bankrekening bij dezelfde bank, waardoor de bank wederom van dit nieuwe bedrag een groot deel mag uitlenen, enzovoorts. Deze frauduleuze goocheltruc  wordt ook wel fractioneel bankieren genoemd en de hoeveelheid geld die een bank mag creëren hangt af van de reserve ratio die centrale banken vaststellen.

In de VS is de verplichte reserve ratio 10%, wat betekent dat van elke 100 dollar die wordt ingebracht maximaal 1000 dollar aan nieuw geld gecreëerd mag worden ($100+$90+81+$72.90+…=$1,000.) In de Eurozone is de reserve ratio 2%, wat een totaal oplevert van maximaal 5000 euro aan nieuw geld. De hoogte van de reserve ratio heeft directe invloed op geldcreatie oftewel inflatie.

Het systeem van fractioneel bankieren is inherent instabiel, aangezien de geldcreatie afhankelijk is van de aanwas van nieuwe schuldenaars, die naast hun schuld ook nog rente moeten betalen over het geleende geld, waardoor er weer nieuwe leningen moeten worden aangegaan in een steeds hoger tempo. Vandaar dat Westerse centrale banken hun rente hebben verlaagd tot bijna nul en geld creëren als nooit tevoren. Ooit komt daar een einde aan, gratis geld is immers waardeloos.

Riad Toufic Salame, president van de centrale bank van Libanon en daarvoor werkzaam voor Merrill Lynch, voorzag dit en verhoogde begin jaren ’90 de reserve ratio naar maar liefst 70%. 35 banken gingen failliet als gevolg van deze maatregel, maar de resterende banken waren sterker dan ooit tevoren. Het bewijs hiervoor werd geleverd tijdens het conflict met Israël in 2006 en de wederopbouw die volgde.

Toen een aantal jaar terug de ‘mortgage backed securities’ oftewel onderpandige waardepapieren opkwamen verbood Salame de Libaneze banken aan deze handel deel te nemen: “We konden niet goed uitmaken wie de eindverantwoordelijke was voor het invorderen van deze leningen, en voor ons is bankieren niet een middel om te speculeren op inconcrete financiële instrumenten,” aldus Salame.

Deze houding stuitte in eerste instantie op veel weerwoord, maar met het instorten van de markt is dit omgeslagen in bewondering. Dankzij de maatregelen is geen enkele Libaneze bank in de problemen gekomen.

“Ik denk dat ik mijn punt bewezen heb,” zegt hij in een interview,”Ik ben persoonlijk erg standvastig gebleven in mijn conservatieve benadering, omdat ik vind dat deze wilde groei van krediet, deze hoge hefboomeffecten om de winst van financiële instituties te maximaliseren in gaat tegen de natuur van bankieren.”

Samen met Panama en een aantal andere landen uit het Midden-Oosten behoort Libanon tot één van de veiligste bankierslanden ter wereld. Het land kent een lange traditie van financiële dienstverlening waarbij privacy en flexibiliteit hoog in het vaandel staat. Wilt u meer weten, neem dan contact met ons op.

meer opties