Belastingontwijking is een term uit het fiscale milieu. Ondernemers proberen door middel van allerlei mazen in de wet het betalen van (te veel) belasting te vermijden.

Vaak wordt daarvoor een bedrijfsstructuur opgezet, waardoor de winst kan weggesluisd worden naar zogenaamde belastingparadijzen. Een minder controversiële manier is gebruik maken van zogenaamde “blinde vlekken” in belastingverdragen, waardoor vermogensbestanddelen onbelast blijven of men er een dubbel belastingvoordeel op behaalt door het aftrekken of afschrijven (“double dip”).

Popsterren en succesvolle sporters maken vaak gebruik van de gunstige fiscale wetgeving die belastingparadijzen bieden. Vaak moeten ze er dan wel voldoende gaan wonen en eventueel onroerend goed te kopen of een bepaalde hoeveelheid geld uitgeven. Soms geldt de aanvullende eis dat men in het belastingparadijs geen betaald werk mag verrichten. Popsterren lieten hun winsten graag neerslaan in landen die geen royaltybelasting kennen.

Belastingontwijking is vaak een bron van ergernis. Het wordt door velen als “oneerlijk” gezien dat iemand die al voldoende geld heeft gebruik kan maken van dit soort belastingregimes, terwijl de achterblijvers moeten betalen om dit te compenseren en niet de mogelijkheid hebben zelf uit te wijken. Ook bestaat er een angst dat alle grotere bedrijven naar fiscaal gunstige landen uitwijken, en er dus werkgelegenheid verdwijnt.

In tegenstelling tot belastingontduiking is belastingontwijking echter volledig legaal.

meer opties